Απόκριση |
Φίλε, μας καρτερούν παντού οι Ζωίλοιμε το πικρό ή το ανούσιο το κοντύλιγια να μας χτυπήσουν.Τη λύρα, την καρδιά, το φως, τη σμίλη,5σαν τους διαβάτες αγριεμένοι σκύλοι,θα τα γαβγίσουν. Μα ο σκύλος ο φτωχός το χρέος του κάνει,φύλακας για το σπίτι ή για τη στάνη,να ξεχωρίσει10δύσκολα ποιοί είν’ αφέντες ποιοί ζητιάνοιμπορεί. Οι Ζωίλοι δεν είν’ από πλάνη,είναι από μίση. Ας είναι. Της αγάπης και μια ιδέα,δροσιά στου κόσμου τα τρανά, τα ωραία,15φτάνει· ένα δάκρυ,μια ματιά φτάνει από τ’ αγνά, τα νέα,τον Όμηρο να ζουν και τον Ορφέαστων καιρών τα μάκρη. |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου