ΕΤΣΙ ως προβάλλεις κόρη στην ερμιά ασπροφόρα,
Ολόχαρη γελάει και λάμπει η πλάση γύρα,Κι ολόγλυκα στο διάβα σου ευωδιάζει η χώρα
Σα να σκορπίζεις του Μαγιάπριλου τα μύρα.
Και μένα η μαύρη μου καρδιά και μαραμένη
Γελάει κι αυτή ως περνάς σαν άνοιξη ανθισμένη.
Χαρά σ’ αυτό που παίζοντας φιλιά σου κλέβει
Απ’ τα χρυσόμαλλα το ευτυχισμένο αγέρι,
Χαρά στ’ ολόδροσο νερό που σου χαϊδεύει
Τ’ ωραίο σου πόδι, πιο λευκό από περιστέρι,
Χαρά στις ροδοδάφνες που στο πέρασμά σου
Φιλούν αδερφικά τα ροδομάγουλά σου.
Χαρά και στις λαμπρόχρυσες του ήλιου αχτίνες
Που ταιριασμένες σμίγουν στο ξανθό κεφάλι,
Χαρά στις αγριομέλισσες όπου κι εκείνες
Πετούν ως γύρω σ’ άνθια στα λευκά σου κάλλη.
Και μόνο αλίμονο σ’ εμέ, σ’ εμένα μόνο,
Που μαραίνομαι μπρος στη χάρη σου και λιώνω.
Αλίμονο στη νιότη μου που ‘χε τη μοίρα
Τον πόνο της ανώφελα να τραγουδάει·
—Γύρισε ιδές πως τα πουλάκια σμίγουν γύρα.
Γύρισε ιδές πως η άνοιξη τρελά γελάει
Και μες στα τόσα μάγια, οϊμένα, συλλογίσου
Αν πρέπει να ‘μαι μόνος, να ‘σαι μοναχή σου.
Άκου τ’ αγέρι στα κλαδιά πώς παιγνιδίζει
Κι αγάπης λόγια κρυφοτραγουδάει στα φύλλα.
Πώς το νεράκι μες στη χλόη μουρμουρίζει,
Πώς στις μηλιές μοσκοβολούν γλυκά τα μήλα,
Κι έλα μηλιά γλυκομηλιά, γύρε σιμά μου
Και σκόρπα μου τα μήλα σου στην αγκαλιά μου.
Κοίτα πώς σμίγουν μ’ έρωτα σπαρτιές και, σκίνοι,
Πώς οι μυρτούλες γέρνουν στο νερό όλες κάλλη,
Κοίτα και μιαν αγράμπελη πώς έχει κλίνει
Ερωτικά κι αυτή σ’ ενός πλατάνου αγκάλη
Κι έλα και συ γλυκόγυρε σ’ εμέν’ απάνου
Σαν την αγράμπελη στους κλώνους του πλατάνου.
Κοίτα πώς γέρνει μ’ έρωτα και γύρω η πλάση
Μες στην αγκάλη οπ’ ο ουρανός της γλυκαπλώνει
Κι άκου πώς το τραγούδι του βαθιά απ’ τα δάση
Ωσάν νανούρισμα τους στέλνει και τ’ αηδόνι·
—Έλα γλυκότερα εδώ μες στην αγκαλιά μου
Κι από τ’ αηδόνι θα σου τραγουδάει η καρδιά μου.
Πηγή:
