Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018

ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ; Oct 18 & 19


Πέμπτη & Παρασκευή, 18 & 19 Οκτωβρίου 2018
Thursday & Friday, October 18 & 19, 2018
Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50) 
Cultural Center of the City of Athens (50 Academias Street)
Hellenic Authors' Society
The Role of Writers & Books in the 21st Century
Why Read? In Greek & English


Υπό την αιγίδα της Βουλής των Ελλήνων και του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού με μέγα δωρητή το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στο πλαίσιο της διοργάνωσης Αθήνα 2018  Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου του δήμου Αθηναίων

«Γιατί διαβάζουμε; Ο ρόλος του συγγραφέα & του βιβλίου τον 21ο αιώνα» αποτελεί το γενικό θέμα διεθνούς συμποσίου της Εταιρείας Συγγραφέων, που διεξάγεται στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων στις 18 και 19 Οκτωβρίου 2018. Γιατί και πώς διαβάζουμε; Γιατί γράφουμε; Γιατί μεταφράζουμε; Γιατί δημοσιεύουμε; Πτυχές των ερωτημάτων αυτών απασχολούν διακεκριμένους Έλληνες και ξένους συγγραφείς, κριτικούς, μεταφραστές και πανεπιστημιακούς που συμμετέχουν στο συμπόσιο, το οποίο διοργανώνεται από την Εταιρεία Συγγραφέων, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Συγκριτικής Λογοτεχνίας & Κοινωνίας του Πανεπιστημίου Κολούμπια και το Τμήμα Αγγλικής Γλώσσας & Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στο πλαίσιο της ανάδειξης από την UNESCO της Αθήνας ως Παγκόσμιας Πρωτεύουσας του Βιβλίου. Οι εργασίες του συμποσίου διεξάγονται σε 4 συνεδρίες (11:00 με 13:30 και 16:00 με 18:30, Πέμπτη και Παρασκευή) και στρογγυλή τράπεζα (19:00 με 21:00, την Παρασκευήστο Αμφιθέατρο Αντώνη Τρίτση του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50). Γλώσσες: ελληνικά & αγγλικά, με παράλληλη διερμηνεία. Συμμετοχή ελεύθερη.

Ποιο είναι το μέλλον της γραφής; Πώς εξελίσσονται οι σχέσεις συγγραφέων, βιβλίων & αναγνωστών, γλώσσας & μετάφρασης;Έχουν κοινά κίνητρα οι συγγραφείς όλων των εποχών; Ποιοι είναι οι μελλοντικοί αναγνώστες; Πώς προκύπτουν φιλαναγνωσία και εχθραναγνωσία; Πώς επιμερίζονται προφορικός, γραπτός και ηλεκτρονικός λόγος; Πώς διαπλέουν γραφή & λογοτεχνία τον ωκεανό της προφορικότητας; Πώς συναρτώνται από υλικούς όρους παραγωγής & κυκλοφορίας, κοινωνικό & πολιτικό περιβάλλον, διεθνείς καταμερισμούς στον χώρο του πολιτισμού; Ποιες σχέσεις διαμορφώνονται ανάμεσα σε “μικρές” και “μεγάλες” γλώσσες, από πλευράς αριθμών, σε συνθήκες πολυγλωσσίας, μονογλωσσίας, αγλωσσίας; Πού βρίσκονται τα ελληνικά; Πώς υπεισέρχεται η κριτική; Υπάρχει λογοτεχνία χωρίς μετάφραση; 

Πρόκειται για ερωτήματα η διερεύνηση των οποίων διευρύνει τη συμβολή του κόσμου του βιβλίου στην αυτογνωσία, στον πολιτισμό, στη χώρα. Διαρθρωμένο σε τέσσερις συνεδρίες (Συγγραφείς & αναγνώστες, Γλώσσα & μετάφραση, Συγγραφείς & βιβλία, Το μέλλον της γραφής) και στρογγυλή τράπεζα (Γιατί διαβάζουμε;), το διεθνές συμπόσιο πραγματοποιείται υπό τηναιγίδα και με τη στήριξη της Βουλής των Ελλήνων και του Υπουργείου Πολιτισμού &  Αθλητισμού με μέγα δωρητή το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και με  την υποστήριξη της διοργάνωσης Αθήνα 2018 – Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου του ΔήμουΑθηναίων, του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού & Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ), του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ) και άλλων σταθερών υποστηρικτών της Εταιρείας Συγγραφέων, όπως το Ίδρυμα Κώστα & Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ θερμές ευχαριστίες οφείλονται στο Ξενοδοχείο Κίμων, την εταιρεία δημοσίων σχέσεων ArtsPr και την εταιρεία γραφιστικών τεχνών Indigo Graphics.

Το πρόγραμμα της διοργάνωσης Αθήνα 2018 – Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου του δήμου Αθηναίων υλοποιείται με τη στήριξη δωρητών. Μέγας δωρητής είναι το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Χρυσοί δωρητές είναι το Ίδρυμα Ι. Λάτση και η εταιρία Core Α.Ε. Δωρητές είναι το Ίδρυμα Ωνάση, το Κοινωφελές Ίδρυμα Κοινωνικού & Πολιτιστικού Έργου (ΚΙΚΠΕ), το Ίδρυμα Α. Κ. Λασκαρίδη και ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Έργων Λόγου (ΟΣΔΕΛ). Πολύτιμοι υποστηρικτές είναι η Aegean Airlines, ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών και η εταιρία Σταθερές Συγκοινωνίες (ΣΤΑΣΥ).

Photo © Roman Robroek (https://romanrobroek.com) used with permission in connection with the Hellenic 
Authors’ Society symposium on “Why Read? The Role of Writers & Books in the 21st Century”

An International Symposium
WHY READ? THE ROLE OF WRITERS & BOOKS IN THE 21ST CENTURY
Thursday & Friday, October 18 & 19, 2018, in Greek & English
Cultural Center of the City of Athens (50 Academias Street)

“Why Read: The Role of Writers & Books in the 21st Century” is the overall theme of a symposium being held at the Cultural Center of the City of Athens on October 18 and 19, 2018. Why & how do we read? Why write? Why translate? Why publish? Aspects of these questions are addressed by distinguished Greek and other authors, critics, translators, and scholars who participate in this international symposium being organized by the Hellenic Authors' Society, in cooperation with the Institute for Comparative Literature & Society at Columbia University and the Department of English Language & Literature of the School of Philosophy at the National & Kapodistrian University of Athens, on the occasion of UNESCO’s designation of Athens as World Book Capital. Four panels (11:00 to 13:30 and 16:00 to 18:30 on both Thursday and Friday) and a round table (19:00 to 21:00 on Friday) are being held at the Antonis Tritsis Amphitheater of the Cultural Center of the City of Athens. Languages: Greek & English, with parallel interpretation. Free admission.

What is the future of writing? How do relations between writers, books & readers, language & translation evolve? Do writers have common motives in all periods? Who are the future readers? How does love for or enmity toward reading emerge? How are orality, writing, and electronic speech distributed? How do literature & writing sail in an ocean of orality? How do they respond to material conditions of production & circulation, to social & political environments, to international cultural divisions of labor? How are relations shaped between “minor” and “major” languages, in terms of numbers, in multi-lingual, mono-lingual & a-lingual conditions? What is the place of the Greek language? How do critics & criticism become involved? Is there literature without translation?

Athens World Book Capital 2018 is made possible thanks to its donors and contributors. Major Donor is the Stavros Niarchos Foundation. Gold Donors are John S. Latsis Public Benefit Foundation and Core SA. Donors are Onassis Foundation, Welfare Foundation for Social & Cultural Affairs, Laskaridis Foundation, and Greek Collecting Society for Literary Works (OSDEL). Valuable contributors are Aegean Airlines, Athens International Airport, and Urban Rail Transport SA (STASY).

The Hellenic Authors’ Society symposium on “Why Read?” is undertaken under the auspices and with the support of the Hellenic Parliament and the Ministry of Culture & Sports, with the Stavros Niarchos Foundation as major donor, and supported by the City of Athens and its Organization for Culture, Sports & Youth (OPANDA) and the Greek Collecting Society for Literary Works (OSDEL) among others, while special appreciation is extended to Hotel Kimon, public relations company ArtsPr, and Indigo Graphics.




ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ                       HELLENIC AUTHORS’ SOCIETY
Κοδριγκτώνος 8, 112 57 Αθήνα                   8 Kodrigtonos Street, 112 57 Athens, Greece
Τ +30  210 823 1890, F +30 210 823 2543www.authors.gr,  e-mail: info@authors.gr

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2018

Οι μεγάλες φωνές του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος

Το Γαλλικό Ινστιτούτο, στα πλαίσια του εορτασμού των 111 χρόνων από την ίδρυση του, και με το βλέμμα στην ιστορία του, όπως οι λίθοι που τοποθετούνται στο οικοδόμημα της μνήμης, ανέλαβε τη ψηφιοποίηση ενός μεγάλου μέρους των ηχητικών αρχείων διαλέξεων που δόθηκαν στο Ινστιτούτο, καθότι πολλές από αυτές έχουν εγγραφεί σε κασέτες μαγνητοφώνου.
«Οι μεγάλες φωνές του Ινστιτούτου», μια καταπληκτική συλλογή του γαλλικού και γαλλόφωνου πνευματικού χώρου των τριάντα τελευταίων ετών, θα είναι πλέον προσβάσιμη διαδικτυακά στο κοινό, με αναρτήσεις κάθε μήνα σε θεματικές ενότητες που σχετίζονται με την πολιτιστική επικαιρότητα: Μάης του 68, οι μεγάλοι συγγραφείς, φιλοσοφία, θέατρο & μουσική, κινηματογράφος, κτλ.

Θεματική «Μάης του 68»


Διάλεξη του Κώστα Αξελού «Γιατί να σκεπτόμαστε;» IFG, 06.04.1983

Διάλεξη του Κώστα Αξελού «Οιδίπους επί Κολωνώ και η Ανάληψη του Ανθρώπου» IFG, 13.04.1989

Διάλεξη του Κώστα Αξελού «Tο αίνιγμα της απάντησης» IFG, 22.04.2004

Διάλεξη του Pierre Bourdieu «Ο ρόλος των διανοουμένων σήμερα» IFG, 15.10.1996

Όλες οι διαλέξεις ΕΔΩ

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2018

Η τυραννία των ΜΜΕ τότε και τώρα (3) Εφημερίδες της επανάστασης


Η Εφημερίς είναι η αρχαιότερη διασωθείσα ελληνική εφημερίδα.

Τυπώθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας από τους Έλληνες αδερφούς, τυπογράφους και εκδότες, αδερφούς Πούμπλιο και Γεώργιο Μαρκίδες Πούλιου, από το 1790 έως το 1797Η Εφημερίς, υπήρξε μαχητικό όργανο των ιδεών του νεοελληνικού διαφωτισμού, που μεταξύ άλλων, πρέσβευε και την εθνική απελευθέρωση. Η Εφημερίς είχε μεγάλη απήχηση, φτάνοντας σε όλες τις περιοχές που υπήρχαν ελληνικές παροικίες, ενημερώνοντας τις ελληνικές κοινότητες για τα γεγονότα που συνέβαιναν στο κόσμο αλλά και στον τουρκοκρατούμενο ελληνικό χώρο. Οι αδερφοί Μαρκίδες- Πούλιου, εκτός από την Εφημερίδα στην ελληνική, τύπωσαν για ένα μικρό διάστημα και τη σέρβικη εκδοχή της, πιθανόν ανταποκρινόμενοι στο αίτημα του Φεραίου, για μια βαλκανική απελευθερωτική κίνηση. Στο τυπογραφείο τους, τύπωσαν επίσης αρκετά ελληνικά και ξενόγλωσσα βιβλία, και συνεργάστηκαν στενά με τον Ρήγα Φεραίο του οποίου εξέδωσαν αρκετά βιβλία και μεταξύ αυτών και τη περίφημη Χάρτα του. Αυτή η συνεργασία και η σύλληψη του Φεραίου και των συνεργατών του για διάδοση επαναστατικών (απελευθερωτικών) ιδεών έφερε και την απαγόρευση κυκλοφορίας της Εφημερίδας, το κλείσιμο του τυπογραφείου των αδερφών Πούλιου και την απέλαση τους από τα εδάφη της Αυστριακής αυτοκρατορίας.



Με τον τίτλο Ερμής ο Λόγιος ή Λόγιος Ερμής ήταν γνωστό το δεκαπενθήμερο φιλολογικό περιοδικό στην ελληνική γλώσσα που εκδιδόταν από το 1811 έως το 1821 στην ελληνική παροικία της Βιέννης, φέρνοντας κοντά τους Έλληνες λόγιους της διασποράς.Εμπνευστής του περιοδικού ήταν ο Αδαμάντιος Κοραής και πρώτος διευθυντής του περιοδικού ο Άνθιμος Γαζής. Θεωρείται ως το σημαντικότερο περιοδικό της περιόδου πριν την έναρξη της ελληνικής επανάστασης, με τους συνεισφέροντες στο περιοδικό να είναι σημαντικοί λόγιοι και διανοούμενοι της ελληνικής κοινότητας.Το περιοδικό είχε ως στόχο την επαφή και επικοινωνία των διανοουμένων εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με αυτούς της Δυτικής Ευρώπης, καθώς και για να προετοιμάσει το πνευματικό υπόστρωμα για την εθνική εξέγερση των Ελλήνων. Η γεωγραφική εξάπλωσή του σε σχέση με τα δεδομένα της εποχής του ήταν εντυπωσιακή επειδή κυκλοφορούσε σε πάνω από σαράντα ελληνικές κι ευρωπαϊκές πόλεις. Η κυκλοφορία του άρχισε την 1η Ιανουαρίου 1811, και κατόπιν εκδίδονταν -με μια διακοπή το 1815- έως την 1η Μαΐου 1821. Μετά τον Άνθιμο Γαζή, διευθυντές του περιοδικού έγιναν ο Θεόκλητος Φαρμακίδης και αργότερα ο Κωνσταντίνος Κοκκινάκης.

               Τα έντυπα της επανάστασης


Όταν απελευθερώθηκε η Ελλάδα τόσο ο Καποδίστριας όσο και ο Όθωνας προσπάθησαν να περιορίσουν την ελευθερία του Τύπου. Οι ανταγωνισμοί των πολιτικών ομάδων και φατριών, των Ελλήνων της Διασποράς και της κυρίως Ελλάδας, υποχρέωσαν τις εφημερίδες να επιλέξουν στρατόπεδα. 

Το Εθνικόν Πνεύμα υποστήριζε τον Αλέξανδρο Κουμουνδούρο

Η Εφημερίς των συζητήσεων υποστήριζε τον Επαμεινώνδα Δεληγιώργη



Οι "Καιροί" και η "Πρωία" υποστήριζαν τον
Χαρίλαο Τρικούπη

 
Τον τίτλο Ασμοδαίος έφερε παλαιά εβδομαδιαία σατιρική και γελοιογραφική εφημερίδα που εξέδιδε στην Αθήνα ο Εμμανουήλ Ροΐδης, μαζί με τον Θέμο Άννινο. Η εφημερίδα αυτή κυκλοφόρησε για μια δεκαετία, από το 1875 μέχρι το 1885, με μια μικρή μόνο διακοπή κατά τον Ιούλιο του 1876. Στην προμετωπίδα της η εφημερίδα είχε τον βιβλικό δαίμονα Ασμοδαίο σε μορφή μικρού τοξοβόλου σάτυρου ερωτιδέα. H εφημερίδα τυπωνόταν στο τυπογραφείο της Ελληνικής Ανεξαρτησίας. Κατά τη δεύτερη περίοδο της έκδοσής του τυπωνόταν στα τυπογραφεία των αδελφών Περρή και της Ενώσεως, Γ.Σ. Σταυριανού («Ο Ασμοδαίος»), Ανδρέου Κορομηλά, Ανέστη Κωνσταντινίδου και του Αττικού Μουσείου.[1]
Σημαντικότεροι συνεργάτες της εφημερίδας αυτής ήταν ο Γεώργιος Σουρής, ο Μιχαήλ Μητσάκης,ο Ευάγγελος Κουσουλάκος, ο Δημήτριος Κόκκος, ο Αριστείδης Ρούκης, ο Μπάμπης Άννινος, ο Νικόλαος Σαράντης και άλλοι.



Το πιο αξιόλογο σατιρικό περιοδικό του 1883 ήταν του Γεώργιου Σουρή 


Εφημερίς ονομαζόταν η πρώτη καθημερινή πολιτική εφημερίδα που κυκλοφόρησε στην Αθήνα, του νέου ελληνικού κράτους. Η «Εφημερίς», πρωτοκυκλοφόρησε τη Δευτέρα 1η Οκτωβρίου 1873 από τον Δημήτρη Κορομηλά. Η έκδοσή της έληξε το 1922.


Βλάσης Γαβριηλίδης

Μεταμφιεσμένος δραπέτευσε με εμπορικό πλοίο στην Αθήνα, όπου εργάστηκε για λίγο ως συντάκτης της «Εφημερίδος των Συζητήσεων», που ήταν δημοσιογραφικό όργανο του πολιτικού Επαμεινώνδα Δεληγεώργη. Στις 14 Αυγούστου 1878 μαζί με τον Κλεάνθη Τριαντάφυλλο, παλιό του συνεργάτη από τα χρόνια της Κωνσταντινούπολης, που και αυτός είχε διωχθεί από τις Οθωμανικές αρχές, εξέδωσαν το σατιρικό περιοδικό «Ραμπαγάς». Το πρώτο φύλλο του εντύπου, που πήρε τον τίτλο του από το ομώνυμη κωμωδία του Γάλλου θεατρικού συγγραφέα και λιμπρετίστα Βικτοριέν Σαρντού αλλά και από το σκάνδαλο που είχε προκληθεί στην Αθήνα λίγο καιρό νωρίτερα, όταν η αστυνομία είχε απαγορεύσει το ανέβασμα της παράστασης στην ελληνική πρωτεύουσα, επειδή σατίριζε έναν εξέχοντα Γάλλο πολιτικό, εκδόθηκε στις 12 Αυγούστου του 1878, κι είχε ως στόχο να αφυπνίσει του Έλληνες από τη νωχέλεια και την αδιαφορία για τα κοινά, όπως έγραψε στο πρωτοσέλιδο άρθρο του «Διατί Ραμπαγάς» και «Είμεθα όλοι Ραμπαγάδες από του ανωτάτου μέχρι του κατωτάτου». Οι δύο εκδότες συνελήφθησαν για εξύβριση του βασιλιά και προφυλακίστηκαν, όμως στις 16 Δεκεμβρίου του 1879, αθωώθηκαν από το Κακουργιοδικείο Αθηνών.
Στις αρχές του 1880 ο Γαβριηλίδης αποχώρησε από τον «Ραμπαγά» και λίγες ημέρες αργότερα, τον Ιανουάριο του ίδιου χρόνου, εξέδωσε τη δισεβδομαδιαία πολιτικοσατιρική εφημερίδα «Μη Χάνεσαι» , τίτλο τον δανείστηκε από τη φράση του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου, με την οποία ο Μεσσήνιος πολιτικός συνήθιζε να απαντά είτε στη γυναίκα του για την εναντίον του πολεμική, είτε στους πολιτικούς του φίλους, όταν τα πράγματα γίνονταν δύσκολα και περίπλοκα. Ανάμεσα στους συνεργάτες του ήταν και ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, που δημοσίευσε σε συνέχειες το ιστορικό του μυθιστόρημά «Οι Έμποροι των Εθνών»



Τρία χρόνια αργότερα, την 1η Νοεμβρίου 1883, το «Μη Χάνεσαι» μετατρέπεται σε ημερήσια πρωινή εφημερίδα γνώμης με τίτλο «Ακρόπολις». Η εφημερίδα του έγραψε ιστορία στον Ελληνικό Τύπο με την αρθρογραφία της και την πρωτοποριακή της εμφάνιση και ύλη, καθώς ο Γαβριηλίδης ήταν θαυμαστής του αγγλοσαξωνικού Τύπου και καθιέρωσε στην ελληνική δημοσιογραφία το ρεπορτάζ, την καμπάνια, τις δημοσιογραφικές αποστολές και τις συνεντεύξεις με πρόσωπα της επικαιρότητος. Ο Γαβριηλίδης έφερε στην Ελλάδα το κυλινδρικό ταχυπιεστήριο, που ονομάσθηκε «Μαμούθ», στο οποίο τυπώνονταν για πολλά χρόνια η εφημερίδα του, αλλά και άλλες εφημερίδες και έντυπα. Σ’ ένα από τα τελευταία φύλλα του «Μη Χάνεσαι», ο Γαβριηλίδης έγραψε, «...Την «Ακρόπολιν» θέλωμεν καταστήσει εκ των κυριωτέρων οργάνων του κοινωνικού πολιτισμού και οικονομικού αγώνος, ον η Κοινή Γνώμη οφείλει να αγωνίζεται επ’ αγαθώ της Πατρίδος. Το έμβλημα ημών είναι το παλαιόν έμβλημα: Ένωσις και Μεταρρύθμισις. Περιττόν να είπωμεν ότι ούτε τώρα θα ανήκωμεν εις Κόμμα, εναλλάξ υποστηρίζοντες και πολεμούντες, εναλλάξ συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι. Τούτο τινές ονομάζουσιν αστάθειαν, αλλ’ ημείς, οίτινες μέχρι τούδε ουδέποτε εγνωρίσαμεν την πίστιν και την σταθερότητα των συμφερόντων, φανερά προκηρύσομεν την αστάθειαν αυτήν ως σημαίαν μας. Ο Γαβριηλίδης επιδίωκε να γίνει η «Ακρόπολις» όργανο του κοινωνικου και πολιτικού πολιτισμού. Όταν ο καραγωγεύς και ο θυρωρός του ξενοδοχείου και ο επιστάτης μιάς πλατείας θα εμφανίζεται κάθε πρωί με την εφημερίδα στο χέρι, τότε θα μπορούμε να πούμε πως είναι πολιτισμένος τόπος η Ελλάδα...».

Η Εστία του Γεωργίου Δροσίνη ξεκίνησε ως περιοδικό για να μεταμορφωθεί σε πολιτική εφημερίδα λίγα χρόνια αργότερα
Εξώφυλλο τεύχους του 1881




Η τυραννία των ΜΜΕ τότε και τώρα (2)


Edgar Allan Poe became the editor of Graham's in February 1841 and soon was publishing the harsh critical reviews for which he became known. It was also where he first published "The Murders in the Rue Morgue", now recognized as the first detective story. After Poe left the journal, his successor was Rufus Wilmot Griswold, a man who bitterly disliked Poe. Graham's began rejecting Poe's submissions and passed up the chance to publish "The Raven". Graham left his magazine for a time in 1848 and it eventually ceased in 1858.


Illustration by Aubrey Beardsley of "The Murders in the Rue Morgue", 1895
Facsimile of Edgar Allan Poe's original manuscript for "The Murders in the Rue Morgue", from the Susan Jaffe Tane collection, Cornell University.







McClure's (cover, January 1901) published many early muckraker articles.
The term muckraker was used in the Progressive Era to characterize reform-minded American journalists who attacked established institutions and leaders as corrupt. They typically had large audiences in some popular magazines. In the US, the modern term is investigative journalism — it has different and more pejorative connotations in British English — and investigative journalists in the US today are often informally called 'muckrakers'.


                                                 
Η καλύβα του μπαρμπα-Θωμά, (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά: Uncle Tom's Cabin or, Life Among the Lowly) είναι βιβλίο της Αμερικανίδας συγγραφέως Χάριετ Μπίτσερ Στόου (Harriet Beecher Stowe). Εκδόθηκε το 1852 και είχε σημαντικό αντίκτυπο στην συμπεριφορά απέναντι στους Αφροαμερικανούς και τη δουλεία στις ΗΠΑ. Ειδικά στην τελευταία περίπτωση το μυθιστόρημα αυτό ενέτεινε τη διαμάχη μεταξύ Αμερικανικού Βορρά και Νότου, η οποία οδήγησε στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο.
Η Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά ήταν το πιο δημοφιλές σε πωλήσεις μυθιστόρημα του 19ου αιώνα (και το δεύτερο πιο δημοφιλές βιβλίο εκείνου του αιώνα μετά τη Βίβλο) και θεωρείται πως συνδαύλισε το αποσχιστικό κίνημα της δεκαετίας του 1850. Το πρώτο χρόνο της κυκλοφορίας του πουλήθηκαν 300.000 αντίτυπα μόνο στις ΗΠΑ. Ο αντίκτυπος του βιβλίου ήταν τόσο μεγάλος, ώστε όταν ο Αβραάμ Λίνκολν συνάντησε τη συγγραφέα στην αρχή του Αμερικανικού Εμφυλίου, λέγεται πως της είπε: «Ώστε αυτή είναι η μικρή κυρία που έκανε αυτόν τον μεγάλο πόλεμο».








Η τυραννία των ΜΜΕ τότε και τώρα






Ο Ιγνάσιο Ραμονέ στο βιβλίο «Η τυραννία των ΜΜΕ» είναι σαφής: «Στα τηλεοπτικά δελτία οι νόμοι της σκηνοθεσίας δημιουργούν την ψευδαίσθηση του “απευθείας” και άρα της αλήθειας. Αρκεί να συμβεί κάτι, και ξέρουμε πώς θα μας το παρουσιάσει η τηλεόραση, με ποιους κανόνες, με ποια κινηματογραφικά κριτήρια».


Όπως το έθεσε ο Ουμπέρτο Έκο στο κείμενο «Η ψευδαίσθηση της αλήθειας», αλλά για το σχεδόν σχιζοφρενικό σύμπτωμα ενός κοινού, που από τη μια αναγνωρίζει ότι τα ΜΜΕ εξυπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες κι ότι εντάσσονται σ’ αυτό που ονομάζεται διαπλοκή και από την άλλη εξακολουθεί να τα παρακολουθεί με τρόπο παθητικό διαμορφώνοντας άποψη και υιοθετώντας πολιτικές αντιλήψεις.

Η Naomi Klein στο βιβλίο «Το δόγμα του Σοκ» υποστηρίζει ότι οι νεοφιλελεύθερες επιταγές πραγματοποιούνται με μεγαλύτερη ευκολία σε κοινωνίες που έχουν υποστεί ομαδικό σοκ από κάποιο απρόσμενο γεγονός και είναι αδύναμες να αντιδράσουν στις αντιδημοκρατικές – αρπακτικές μεταρρυθμίσεις που θα επέλθουν. Μια φυσική καταστροφή, μια δικτατορία, ένα τρομοκρατικό χτύπημα αποτελούν τις ιδανικές προϋποθέσεις για την κοινωνική αδράνεια που θα επιτρέψει την αποδοχή της νέας τάξης μέσα στο γενικό μούδιασμα.


ACTA DIURNA, Η ΠΡΩΤΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

                                                              Acta Diurna was the first “newspaper”.


Ολλανδικά  corantos


Newspapers are the descendants of the Dutch corantos and the German pamphlets of the 1600s.


                                                    JOHN MILTON'S AREOPAGITICA


John Milton’s 1644 Areopagitica, which criticized the British Parliament’s role in regulating texts and helped pave the way for the freedom of the press.

“Who kills a man kills a reasonable creature, God’s image; but he who destroys a good book, kills reason itself, kills the image of God, as it were in the eye (Milton, 1644).”




Einkommende Zeitungen 1650
[In 1650, a German publisher began printing the world’s oldest surviving daily paper, Einkommende Zeitung]





                     English publisher followed suit in 1702 with London’s Daily Courant.




Ο ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ



Publick Occurrences Both Forreign and Domestick was the first multi-page newspaper published in the Americas

The first article printed in his new colonial paper stated, “The Christianized Indians in some parts of Plimouth, have newly appointed a day of thanksgiving to God for his Mercy (Harris, 1690).” The other articles in Public Occurrences, however, were in line with Harris’s previously more controversial style, and the publication folded after just one issue.




Fourteen years passed before the next American newspaper, The Boston News-Letter, launched. Fifteen years after that, The Boston Gazette began publication, followed immediately by the American Weekly Mercury in Philadelphia. Trying to avoid following in Harris’s footsteps, these early papers carefully eschewed political discussion to avoid offending colonial authorities. After a lengthy absence, politics reentered American papers in 1721, when James Franklin published a criticism of smallpox inoculations in the New England Courant. The following year, the paper accused the colonial government of failing to protect its citizens from pirates, which landed Franklin in jail.
After Franklin offended authorities once again for mocking religion, a court dictated that he was forbidden “to print or publish The New England Courant, or any other Pamphlet or Paper of the like Nature, except it be first Supervised by the Secretary of this Province (Massachusetts Historical Society).” Immediately following this order, Franklin turned over the paper to his younger brother, Benjamin. Benjamin Franklin, who went on to become a famous statesman and who played a major role in the American Revolution, also had a substantial impact on the printing industry as publisher of The Pennsylvania Gazette and the conceiver of subscription libraries.


Boston was not the only city in which a newspaper discussed politics. In 1733, John Peter Zenger founded The New York Weekly Journal. Zenger’s paper soon began criticizing the newly appointed colonial governor, William Cosby, who had replaced members of the New York Supreme Court when he could not control them. In late 1734, Cosby had Zenger arrested, claiming that his paper contained “divers scandalous, virulent, false and seditious reflections (Archiving Early America).” Eight months later, prominent Philadelphia lawyer Andrew Hamilton defended Zenger in an important trial.

Hamilton compelled the jury to consider the truth and whether or not what was printed was a fact. Ignoring the wishes of the judge, who disapproved of Zenger and his actions, the jury returned a not guilty verdict to the courtroom after only a short deliberation. Zenger’s trial resulted in two significant movements in the march toward freedom of the press. First, the trial demonstrated to the papers that they could potentially print honest criticism of the government without fear of retribution. Second, the British became afraid that an American jury would never convict an American journalist.


Freedom of the Press in the Early United States

In 1791, the nascent United States of America adopted the First Amendment as part of the Bill of Rights. This act states that “Congress shall make no law respecting an establishment of religion, or prohibiting the free exercise thereof; or abridging the freedom of speech, or of the press; or the right of the people peaceable to assemble, and to petition the government for a redress of grievances (Cornell University Law School).” In this one sentence, U.S. law formally guaranteed freedom of press.
However, as a reaction to harsh partisan writing, in 1798, Congress passed the Sedition Act, which declared that “writing, printing, uttering, or publishing any false, scandalous and malicious writing or writings against the government of the United States” was punishable by fine and imprisonment (Constitution Society, 1798). When Thomas Jefferson was elected president in 1800, he allowed the Sedition Act to lapse, claiming that he was lending himself to “a great experiment…to demonstrate the falsehood of the pretext that freedom of the press is incompatible with orderly government (University of Virginia).” This free-press experiment has continued to modern times.



Benjamin Day’s Sun, the first penny paper. The emergence of the penny press helped turn newspapers into a truly mass medium. 1833


Another early successful penny paper was James Gordon Bennett’s New York Morning Herald, which was first published in 1835. Bennett made his mark on the publishing industry by offering nonpartisan political reporting. He also introduced more aggressive methods for gathering news, hiring both interviewers and foreign correspondents. His paper was the first to send a reporter to a crime scene to witness an investigation. In the 1860s, Bennett hired 63 war reporters to cover the U.S. Civil War. Although the Herald initially emphasized sensational news, it later became one of the country’s most respected papers for its accurate reporting.


Another major historical technological breakthrough for newspapers came when Samuel Morse invented the telegraph. Newspapers turned to emerging telegraph companies to receive up-to-date news briefs from cities across the globe.
[...]
This collaboration between papers allowed for more reliable reporting, and the increased breadth of subject matter lent subscribing newspapers mass appeal for not only upper- but also middle- and working-class readers.

In the late 1800s, New York World publisher Joseph Pulitzer developed a new journalistic style that relied on an intensified use of sensationalism—stories focused on crime, violence, emotion, and sex. Although he made major strides in the newspaper industry by creating an expanded section focusing on women and by pioneering the use of advertisements as news, Pulitzer relied largely on violence and sex in his headlines to sell more copies. Ironically, journalism’s most prestigious award is named for him.
This sensationalist style served as the forerunner for today’s tabloids.

Cover of the New York World, Christmas 1899, featuring a story by Mark Twain

At the same time Pulitzer was establishing the New York World, William Randolph Hearst—an admirer and principal competitor of Pulitzer—took over the New York Journal. Hearst’s life partially inspired the 1941 classic film Citizen Kane. The battle between these two major New York newspapers escalated as Pulitzer and Hearst attempted to outsell one another.


The cartoon “provoked a wave of ‘gentle hysteria,’ and was soon appearing on buttons, cracker tins, cigarette packs, and ladies’ fans—and even as a character in a Broadway play (Yaszek, 1994).” Another effect of the cartoon’s popularity was the creation of the term yellow journalism to describe the types of papers in which it appeared.